Echt de laatste van deze vakantie. Goed thuisgekomen. Had een mooie plaats gereserveerd in het vliegtuig, met veel beenruimte. Helaas ook voldoende om iemand, die al een keer onwel was geworden op het toilet, de ruimte te geven tusen jou en je buurman met een harde klap op de vloer te doen belanden. Schijnt volgens de stewardess regelmatig voor te komen. Voor mij was het de eerste keer ! Na de landing nog even geinformeerd. Geen hoofdpijn en alleen maar "embarrasment" (‘t was een Schotse). De groep waarbij ze hoorde had toch al pech, want ze kwamen net uit de jungle en 5 zaten in het vliegtuig met, waarschijnlijk, voedselvergiftiging !

Ilke was netjes op Schiphol om me af te halen. Ik had verbazingwekkend weinig last van een jetlag, hoewel ik vandaag wel wat meer(dan normaal) geslapen heb.

Komt nu de enorme klus om de foto’s uit te zoeken (ikzelf heb er een dikke 1000, en dan heeft Ilke er nog een paar honderd en we hebben nog wat gemeenschappelijk) en er weer een verslag voor de website van te maken (www.henkvink.com). Nou ja, we hebben zo veel gezien en meegemaakt dat de foto’s alles weer terug moeten brengen.

Geinteresseerd? Kijk dan over een week of wat op de indexsite rond.

Veel plezier en tot een/de volgende keer !

Het is nu de 3e om een uur of half tien. Deze dag even nog uitzingen. Het vliegtuig vertrekt om 18.35uur, dus ik moet nog een paar uur zoet brengen.

Gisteren wat rondgestruind hier. Eerst even naar starbucks voor een lekkere kop koffie en een cakeje (wat een raar woord). Voordat ik daar was echter een heel stel architectonische foto s genomen. (alweer zo n woord. Zou dat komen omdat sinds de vlucht hierheen, mijn rechteroor dicht zit ?). Enfin, voor het lijnenspel dus. Na de koffie de hoofdstraat hier doorgelopen en nog een stel foto s. uiteraard van de onontkommbare McDonalds, KFC, Pizza Hut en noem ze maar op. Er was ook nog een of ander marktje, maar of dat nou origineel was of opgezet. I don t know (ik kan de hoge komma niet vinden). Nou ja, tussen de middag nog een sandwich en rustig aan, dus. Deze dagten in Lima hadden voor mij dus niet gehoeven. Had ik beter toch nog langer in Cusco kunnen blijven. Maar ja, een en ander is natuurlijk ontstaan omdat ik origineel naar de Nazca lijnen had zullen gaan.

Nou, dit was het wel vanuit Peru. Misschien nog een laatste wanneer ik weer thuis ben. Maar grote kans, dat ik dan weer in het westerse ritme kom en het vergeet.

Alvast bedankt voor het kijken en tot een volgende keer !

Henk

Vandaag naar Lima. Ik had de vlucht van 11.30uur, bovendien al een e-ticket uitgeprint, dus ik kon lekker rustig aan doen. Ook werd ik nog eens vroeg wakker en besloot nog een laatste keer Cusco in te lopen. Ik had gisteren toch nog weer nieuwe interessante plekjes ontdekt. Ik denk dat er weer een paar leuke plaatjes tussen zitten. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat de iso waarde van mijn toestel op 1600 stond. Ik was blijkbaar vergeten het te veranderen een paar dagen gelden, toen ik in een kerk wat foto s nam. Dat betekent dat alle foto s van de heilige vallei en van Machu Picchu met deze hoge waarde zijn gemaakt. Daar baal ik van. Niet dat de foto s nu mislukt zijn, maar wel met ruis en/of niet geheel scherp. Ik vond het al een nadeel van dit toestel dat de iso waarde niet in het display wordt weergegeven. Nou ja, niets aan te doen.

Om een uur of half tien weer terug, afgerekend (20 dollar per nacht) en de taxi nar het vliegveld. Dar verliep alles bijna vlekkeloos. In Arequipa moest airporttax worden betaald en hoe ik hier ook keek, ik zag niets dat er op leek. Dan maar boarden. De mevrouw die de tickets bekeek stuurde de een na de ander terug en ja hoor, ook mij. Geen airporttax betaald. Waar dan ? Hier naar beneden. Kom je dus uit in een of andere uithoek van het vliegveld. Handig. Enfin, dat was de enige hick-up.

OP het vliegveld van Lima netjes opgewacht door een chauffeur die door het hotel was gestuurd. Vind ik toch best wel een kickje, wanneer er iemand met jouw naam op een bord staat te wachten. Slaat nergens op, weet ik, maar toch. Ik weet niet welk deel van Lima we dorkruist hebben, maar het duurde ruim een half uur voordat we eindelijk bij het hotel waren. Blijkt aan een drukke weg te liggen (hetgeen op de webtsite niet te zien is, naturlijk), maar binnen heb je er geen last van. Ik heb een eenpersoonskamer (althans daar heb ik voor geboekt) met drie slaapplaatsen ! Apart. Bovendien hebben ze een soort kleine blokhutje met twee slaapplaatsen. Eerlijk is eerlijk, het ziet er wel leuk uit. Ik heb een klein kaartje van hier en ben vanmiddag op onderzoek uitgegaan. Blijkt een heel nieuw winkelcentrum op 10 minuten lopen afstand. Met een starbucks ! En aan zee ! Daarvoor moet ik dan wel eerst een klif van 85mtr hoogte af ! Maar het uitzicht is er. Helaas is het geheel bewolkt.

s Avonds had ik eigenlijk geen zin om weer uit te gaan en besloot in het hotel te eten (volgens de gegevens op de kamer moest dat kunnen). Niet dus. Nou ja, dan maar weer lopen. Ik heb bij een of ander kiprestaurant (concurrent van de KFC) gegeten. Dacht dat het wel duur zou zijn. Maar had een halve kip met ruim patat en "salade" (bieten, worteltjes, boontjes en avocado) en nog een cola voor 25 soles (ongeveer 6,25 euro). En het was eigenlijk nog te veel ! Had ik niet verwacht, omdat het in dat "dure" winkelcentrum was.

Op de kamer nog het deel van lethal weapon 4 gekeken dat ik van de week niet gezien had en gaan slapen.

Een dag van verrassingen. Bij het ontbijt zie ik plotseling twee motoren op de binnenplaats en hoor Nederlands. Ik zie maar twee mensen en zeg dus goedemorgen. Ik had toevallig mijn motortrails t-shirt, hetgeen meteen een kreet van herkenning oplevert. Zij, Aad en Marja doen met z’n tweeen de inka-reis. Dat schijnt dus ook tot de mogelijkheden te behoren ! En de "nieuwe" Kawa van Lars en Geert staat er dus ! We raken wat aan de praat en spreken voor vanavond af om te gaan eten.

Om tien uur staat de mevrouw van de reisorganisaties met duizend ecxcuses en 10 dollar. Ook dat dus weer netjes afgehandeld. De rest van de dag wat heen en weer gelopen en wat laatste snuisterijtjes gekocht.

‘s Avonds lopen we naar de plaza als het gesprek op onze motoren komt. Zij rijden Africa Twins en zijn ook lid van de Transalp Club. Reis je de halve wereld rond ! Enfin, in oktober is een Zeelandtour en zij wonen in Zierikzee. Dus …..

Lekker en gezellig gegeten en nog even in het hotel nagekaard over de motortrailreizen die we gemaakt hebben, waarbij toch steeds dezelfde dingen naar boven komen …Nog even wat (internet)adressen uitgewisseld (marjaopreis ! Je gelooft het niet) en afscheid genomen. Zij moeten morgen vroeg op. Om 06.00uur vertrekt voor hun de trein naar Machu Picchu !

Er zullen wel weer wat fouten in zitten, want ik heb nu een toetsenbord waarvan op de meeste toetsen de goedee (?) letter geplakt zit !

Morgen naar Lima en over drie dagen naar huis !

Nou, ik ben weer terug. Zoals ik al voorvoeld had niet geheel zonder problemen. Om te beginnen kwam de mevrouw van de organisatie dus om 06.30uur me bij het hostal ophalen en hoefde ik niet om 06.30uur vanaf het station weg. So far so good. Netjes bij het station afgezet en de gids ontmoet. Plaats genomen in de trein en gedurende een "enerverende" rit van 4 uur !! "lekker" gezeten.

Mij Machu Picchu bleek de gids voor een veel grotere groep aanwezig te zijn. Terwijl er een aantal dingen geregeld moesten worden, kwam op een gegeven moment de gids naar mij en gaf me een terugreisticket (die had ik al gemist) Op een andere naam en op een andere tijd dan de rest van de groep en niet naar Cusco maar naar Ollantaytambo. Een plaats halverwege en dan moest ik verder met de bus, waarvoor ik dus ook geen ticket had. Met een Z Amerikaans temperament en dito Engels, vertelde hij dat ik moest kijken naar een Rina bus, die me dan naar Cusco zou brengen. Een en ander werd op de achterkant van mijn papieren gekrabbeld.

Dat was geen fijn begin van MP, want steeds bleef dit in mijn achterhoofd spoken. MP is wel heel bijzonder, gezien de ligging, de grootte en wat er nog over is. Met een (andere) "Engels" sprekende gids meegegaan, die een aantal dingen uitlegde. Dat was leuk (maar ondertussen toch steeds op mijn horloge kijkend). Achteraf was dat niet nodig, want vrij plotseling werden we aan ons lot overgelaten en mochten we zelf kijken. Dat heb ik toen dus gedaan (met mijn horloge op de achtergrond). Op een gegeven moment besloot ik terug te gaan, maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want idd (Peking Expres 2007) is het best een doolhof. Van boven lijkt het gemakkelijk, maar eenmaal er in (zoals natuurlijk altijd met een doolhof).

Goed, eenmaal de salida gevonden weer een half uur terug met de bus naar het station. Daar bleek ik nog een dik uur over te hebben en heb maar even een mailtje gestuurd naar de reisorganisatie, dat ik morgen toch wat uitleg wilde hebben.

De trein was geen probleem binnen te komen (ik had immers een ticket) en er waren zelfs betere plekken dan op de heenweg. Wat gedommeld en gekeken tot we bij Ollantaytambo kwamen. De trein ging niet meer verder, dus ik moest er uit. Plotseling stond daar een man met "Rina bus". Die keek achterop mijn papieren en zette me aan de kant, net zoals alle anderen. Bij de bus werden de namen gecontroleerd en natuurlijk geen "Ricardo Abierto" (of zoiets). Ondertussen was er ook al een ander trio aan de kant gezet. Hij nog eens bij het gekrabbel gekeken. Nou, ik mocht wel de bus in, maar hij wilde mijn tickets. Ik vond dat best. En toen ik eenmaal zat, bedacht dat ik er niet meer uit zou gaan. Verder gebeurde er van alles. Getelefoneer, het trio dat er ploteseling weer in mocht enz. Dat duurde allemaal wel een half uur. Toen ging hij rijden. 50 mtr. Weer stoppen. Twee passagiers er weer uit (om welke reden dan ook). Weer wachten. Twee andere (officieel uitziende passagiers er in). Wachten. Die andere twee er weer in. En eindelijk weg. De busreis is wel iets aangenamer dan de treinreis, maar bij iedere hobbel in de weg, kwam hij bijna tot stilstand. En dus ook deze reis zo’n twee uur. Al met al duurde deze rit (incl. de trein) ook 4 uur, maar had dus wel iets sneller gekund.

Afgepeigerd kwam ik in Cusco aan. Wilde nog een cola kopen, maar had net niet genoeg klein geld (taxi was dus ook uit den boze). Dan maar lopen. Bleek gelukkig iets dichterbij dan ik gedacht had. Snel een pizzaatje gegeten en naar het hotel. Daar heb ik een warme douche genomen en ben naar bed gegaan.

Einde van een wisselende dag.

Nou, ik ben weer terug. Zoals ik al voorvoeld had niet geheel zonder problemen. Om te beginnen kwam de mevrouw van de organisatie dus om 06.30uur me bij het hostal ophalen en hoefde ik niet om 06.30uur vanaf het station weg. So far so good. Netjes bij het station afgezet en de gids ontmoet. Plaats genomen in de trein en gedurende een "enerverende" rit van 4 uur !! "lekker" gezeten.

Mij Machu Picchu bleek de gids voor een veel grotere groep aanwezig te zijn. Terwijl er een aantal dingen geregeld moesten worden, kwam op een gegeven moment de gids naar mij en gaf me een terugreisticket (die had ik al gemist) Op een andere naam en op een andere tijd dan de rest van de groep en niet naar Cusco maar naar Ollantaytambo. Een plaats halverwege en dan moest ik verder met de bus, waarvoor ik dus ook geen ticket had. Met een Z Amerikaans temperament en dito Engels, vertelde hij dat ik moest kijken naar een Rina bus, die me dan naar Cusco zou brengen. Een en ander werd op de achterkant van mijn papieren gekrabbeld.

Dat was geen fijn begin van MP, want steeds bleef dit in mijn achterhoofd spoken. MP is wel heel bijzonder, gezien de ligging, de grootte en wat er nog over is. Met een (andere) "Engels" sprekende gids meegegaan, die een aantal dingen uitlegde. Dat was leuk (maar ondertussen toch steeds op mijn horloge kijkend). Achteraf was dat niet nodig, want vrij plotseling werden we aan ons lot overgelaten en mochten we zelf kijken. Dat heb ik toen dus gedaan (met mijn horloge op de achtergrond). Op een gegeven moment besloot ik terug te gaan, maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want idd (Peking Expres 2007) is het best een doolhof. Van boven lijkt het gemakkelijk, maar eenmaal er in (zoals natuurlijk altijd met een doolhof).

Goed, eenmaal de salida gevonden weer een half uur terug met de bus naar het station. Daar bleek ik nog een dik uur over te hebben en heb maar even een mailtje gestuurd naar de reisorganisatie, dat ik morgen toch wat uitleg wilde hebben.

De trein was geen probleem binnen te komen (ik had immers een ticket) en er waren zelfs betere plekken dan op de heenweg. Wat gedommeld en gekeken tot we bij Ollantaytambo kwamen. De trein ging niet meer verder, dus ik moest er uit. Plotseling stond daar een man met "Rina bus". Die keek achterop mijn papieren en zette me aan de kant, net zoals alle anderen. Bij de bus werden de namen gecontroleerd en natuurlijk geen "Ricardo Abierto" (of zoiets). Ondertussen was er ook al een ander trio aan de kant gezet. Hij nog eens bij het gekrabbel gekeken. Nou, ik mocht wel de bus in, maar hij wilde mijn tickets. Ik vond dat best. En toen ik eenmaal zat, bedacht dat ik er niet meer uit zou gaan. Verder gebeurde er van alles. Getelefoneer, het trio dat er ploteseling weer in mocht enz. Dat duurde allemaal wel een half uur. Toen ging hij rijden. 50 mtr. Weer stoppen. Twee passagiers er weer uit (om welke reden dan ook). Weer wachten. Twee andere (officieel uitziende passagiers er in). Wachten. Die andere twee er weer in. En eindelijk weg. De busreis is wel iets aangenamer dan de treinreis, maar bij iedere hobbel in de weg, kwam hij bijna tot stilstand. En dus ook deze reis zo’n twee uur. Al met al duurde deze rit (incl. de trein) ook 4 uur, maar had dus wel iets sneller gekund.

Afgepeigerd kwam ik in Cusco aan. Wilde nog een cola kopen, maar had net niet genoeg klein geld (taxi was dus ook uit den boze). Dan maar lopen. Bleek gelukkig iets dichterbij dan ik gedacht had. Snel een pizzaatje gegeten en naar het hotel. Daar heb ik een warme douche genomen en ben naar bed gegaan.

Einde van een wisselende dag.

fantastische dag gehad !!!!! Wellicht iets te veel van de motor dan van de inca’s. Prachtige rit (200km) door verschillende landschappen. Bergen met sneeuw op de achtergrond. Ik heb zo’n 20% off road gedaan. Maar beide keren niet gevonden wat ik zocht. De tweede keer waren er splitsingen en toen ik een stel kinderen de weg vroeg weet je precies wat er gebeurt: ze wezen alle kanten op. Na drie keer wezen de meeste vingers in de zelfde richting, dus die volgde ik dan maar. Een tijdje later weer een splitsing, waarbij de een naar een dorpje voerde en de andere verder. Aangezien het al best wat later op de middag werd, vroeg ik een echte Peruaanse of dit de goed richting was. Het enige dat ik begreep was dat dat niet zo was. Dus ben ik maar helemaal teruggekeerd. Moest wel hevig in de ankers toen er plotseling twee stieren de bocht omkwamen. Alles onder controle, maar op de steentjes gleed ik toch een eind door. Een stier vond dat niet zo leuk en raakte een beetje in paniek en draaide om. Ik ben toen maar stil gaan staan, zodat de herdersjongen ‘m weer terug kon leiden. Daarna probeerden nog twee schapen (onafhankelijk van elkaar) onder mijn motor te komen. Zo alleen off road is toch wel "avontuurlijker". Een aantal keren voelde ik een steen onder mijn voorband weggaan (of misschien beter gezegd andersom) en het gevaar van een lekke voorband was niet geheel denkbeeldig. Maar schitterend hoor, lekker mijn eigen tempo gereden en ik geloof wel 200 foto’s gemaakt. De motor was fantastisch in orde (ook een honda falcon trouwens). Alles liep heel licht. En zeker in het begin had ik het gevoel dat’ie wel 50kg lichter was dan die van de Peru jongens. En dat voor 45 dollar, inclusief een behoorlijk nieuwe crosshelm (kon trouwens kiezen), handschoenen en ik had ook nog een bril kunnen krijgen. Nou, de benzinekosten hoef je het ook niet voor te laten. Morgen MaccuPicchu. Half 7 weg en nog steeds niets van tickets of zo. Ben benieuwd. Alleen zou het morgen wel bewolkt zijn. Dat is dan wel jammer Henk

27 juli

heel vroeg op vanmorgen 04.15 uur om netjes op tijd op het vliegveld te zijn. De reis verloopt naar Cusco. Alles ging goed en na een ontbijtje, taxirit naar het vliegveld en inchecken (ik had al een boardingkaart geprint) kwam ik rond 06.50 uur in Cusco aan. Lars had gisteravond al het hotelletje besproken dus dat was gemakkelijk. Daardoor was ik eigenlijk veel te vroeg. Ik snap niet helemaal waarom Geert zei dat ik de vroegste vlucht moest nemen. Maar ja.

De kamer was uiteraard nog niet klaar en ik moest wel tot een uur of tien wachten tot ik daar op kon. Wel een tijd gekletst met een Mexicaan die bij een groot software bedrijf werkt, dat software voor internetproviders maakt. Hij was hier om MaccuPicchu te bezoeken.

Nadat ik de kamer had toegewezen heb ik ook MaccuPicchu geregeld hier bij het hotel, maar ik weet niet of alles zo is gegaan als ik wenste, want mijn Spaans laat te wensen over en hun Engels. Maar goed. Daarna heb ik een motor kunnen regelen. Was een nette zaak en niet duur. Daar heb ik wel vertrouwen in. Tenslotte het vliegtuig naar Lima geregeld.

27 en 28 juli                                                                                                       gisteren en vandaag dus door Cusco gelopen. Gisteren leek het me nog wat tegen te vallen, maar ‘s middags kwam ik er achter dat er toch wel meer was. Dat heb ik dus vandaag ingehaald. Het is nationale feestdag vandaag (en morgen ?). Gisteren was de gehele plaza al bezet met militaire toestanden. Zelfs YP’s (of hoe die dingen ook heten mogen) ontbraken niet aan de parade. Vandaag was iedereen vrij en omdat ik het leuk vind om zo maar wat te wandelen (in dit geval alle kerkgebouwen op te zoeken) duurde het niet lang of ik liep in een wijk waar ik of de enige ofwel een van de zeer weinige gringo’s was. Dat maakt het pas leuk. Weg van de plaza, waar voornamelijk toeristen lopen. Ik zie ook erg uit naar morgen, dat ik op de motor kan rondrijden. Ik heb weer heel aparte foto’s kunnen nemen op de markt. Hoewel markten altijd op elkaar lijken, zijn er toch altijd verschillen. Hier, bijvoorbeeld hingen uitgedroogde lijken van beestjes.

Grap van de dag : de kamer van binnen uit op slot doen en dan met de afstandbediening van de tv in de hand weglopen ipv de sleutel !

Welnu, vanmorgen was het tijd voor het echte afscheid. Tot 11.00uur was er nog tijd om wat te doen, daarna was het rijden naar het vliegveld en afscheid nemen van Ilke, Henne, Hans T, Jelle, Kian,Hans, Thijs, Eugenie , want ik  blijf nog een weekje hier.

Bovenstaande (in willekeurige volgorde) hartelijk bedankt voor een erg leuke vakantie en natuurlijk Lars en Geert voor hun enthousiasme en doorzettingsvermogen met zo’n groep

Nou, we zijn terug. Gisteren dus nog een boottochtje naar zoxb4n rieteiland bij Puno. Niet echt spectaculair. Wel bijzonder. Vooral door het verhaal over de achtergrond dat Lars ons vertelde. xb4s Avonds zijn we met een groep bij een soort Griekse Peruaan gaan eten. Heel lekker. En daarna zijn Geert Ilke en ik nog even verder doorgezakt.

Vandaag dus de laatste dag. Wel nog een behoorlijke afstand af te leggen. De eerste 50km nog off road. Niet moeilijk, wel weer stoffig. Helaas had ik de camera vergeten in de rugzak te doen en bij de laatste stop bleek er toch minstens stof op het display te zitten. Hopelijk niet op de chip.

Na het offroad deel een leuke route naar Arequipa. Bergachtig eerst nog (dus veel bochtjes) en het laatste stuk heel snel van zo’n 4000mtr naar 2500mtr. Van redelijk koud, tot warm (woestijn). En toen nog een stukje Arequipa voor mij.

Hoogtepunt onderweg : een kudde alcapa’s (of soorteglijken) die eerst met ons opliepen en toen "plotseling" de weg overstaken. Lars en ik reden voorop, maar beiden hadden al goed geanticipeerd en konden nog redelijk gemakkelijk stoppen.